Afgelopen vrijdag heb ik einde gemaakt aan een detox van vier weken.  Was prima te doen hoor, daar niet van, maar na vier weken wil je wel weer eens wat anders. Dus ik besloot het er dit weekend maar eens lekker van te nemen. Pita’tje falafel: check. Broodje rosbief: check. Monsterstuk carrotcake: check. Frites van Zuyd met stoofvlees bij Par Hasard: check. Gin-tonics in de bar van het Okura (omdat het kan): check.

Maar goed. Het is niet alle dagen feest. Vanavond zaten we weer braaf aan de detox boerenkoolsalade. Om het af te leren. De boerenkool heb ik overigens gemasseerd. Dat schijnt het minder droog te maken… Een beetje raar, maar het werkt! Op zich wel logisch, want wie knapt er nou niet op van een goede massage?

Doe de boerenkool in een schaal en doe er wat zout overheen. Ik gebruikte gewoon een zakje biologische boerenkool van de AH. Vervolgens zorg je dat niemand je ziet en ga je de boerenkool masseren. Knijp er zachtjes in, alsof je deeg kneedt. Doordat je de kool een beetje kneust, komt er sap vrij en wordt het allemaal wat soepeler en frisser. Snijd een venkelknol in heel dunne plakjes en doe hetzelfde met een friszoet appeltje, zoals een Elstar. Meng dit met de boerenkool en voeg vervolgens wat gedroogde cranberries toe. Verkruimel een stuk zachte geitenkaas over de salade en maak af met geroosterde pompoenpitten. Voor een lekkere dressing meng je een theelepel mosterd, een theelepel honing, een scheutje sinaasappelsap, een eetlepel witte wijnazijn en twee eetlepels olijfolie. Meng de dressing door de salade.

Recept gevonden op cookieandkate.com

Laatst realiseerde ik mij dat er tegenwoordig dagen zijn dat ik het zonlicht niet zie en niet meer dan 2 minuten buiten ben. Dat klinkt best erg eigenlijk. Daar komt bij dat het gisteren Blue Monday was, de meest depressieve dag van het jaar. Lekker dan. Maar, Blue Monday is, net zoals de kerstman, bedacht door een reclamebureau. Zodat je weer allerlei redenen hebt om je sneue blauwe maandaggevoel weg te drinken, je zelf eens te verwennen met een nieuwe outfit en een ticket naar een tropisch eiland te boeken. Bastards. Ik verjaag het ellendige wintergevoel door een vrolijke salade te maken. En vooruit, door een enkeltje zonnebank…

Verwarm de oven voor op 200 C. Snijd een flespompoen in stukken, leg op de bakplaat, besprenkel met olijfolie en chilivlokken en rooster tot het lekker zacht is. Sla met een pollepel de pitjes uit een granaatappel en vang ze op in een bakje. Snijd een komkommer in de lengte doormidden, verwijder de zaadlijsten (mooi woord) en snijd in schijfjes. Doe in een kom, schenk er wat frambozenazijn overheen en laat even marineren. Snijd een avocado in stukken. Verhit een koekenpan op hoog vuur en rooster daarin pecannoten (zonder olie of boter). Doe er op het laatst een lepeltje honing bij en meng dat door de noten. Doe de rucola in een grote slakom en meng de zure komkommer en een scheut extra vierge olijfolie erdoorheen. Voeg dan de pompoen, avocado, gekaramelliseerde pecans en de granaatappelpitjes toe.

Dit soepje is lekker dik, warm, hartig, geurig en precies wat je nodig hebt om na een koude, drukke en rare dag weer thuis te komen en je rust te vinden.

Snijd ongeveer 500 gram winterwortel in schijfjes en pel 3 tenen knoflook. Leg op de bakplaat, besprenkel met olijfolie, peper en zout en laat op 180 graden in ongeveer 20 minuten lekker zacht en zoet worden. Verhit in een koekenpan een theelepel mosterdzaad, komijn en kurkuma, net zolang tot de mosterdzaadjes gaan ‘poppen’. Doe de gare wortel en knoflook in een grote soeppan, samen met de kruiden en een blik linzen. Zet de staafmixer erop en maak er een mooie puree van. Voeg vervolgens een pakje kokosmelk en ongeveer 500 ml groentebouillon toe, tot je soep de gewenste dikte heeft.  Tot slot nog 2 theelepels harissa voor wat meer pit. Zet de pan op het vuur en laat goed warm worden. Ondertussen snijd je kastanjepaddenstoelen (zoveel als je wilt) in dunne plakjes. Bak deze in de pan waarin je ook het mosterdzaad gebakken hebt en strooi er nog wat peper en zout overheen. Schep de soep in diepe borden, doe er lekker wat paddenstoelen bij en bestrooi tot slot met gehakte koriander. Mmm!

Laatst vroeg een collega mij of ik alle recepten op mijn blog zelf bedacht had. Helaas was het antwoord ‘nee’.  Ik verzamel overal recepten die ik her en der wat aanpas en Lekkerzonder-proof maak. Ook dit recept heb ik niet zelf verzonnen. Sterker nog, het komt uit de nieuwste Allerhande. Daarom zou het een beetje gek zijn om het hier nog eens op te schrijven. Maar vooruit, hier is ie dan toch. Laat wel de couscous weg uit het originele recept. Dat kan prima want de tajine is behoorlijk vullend. Verder heb ik wat extra feta toegevoegd omdat dat een lekker ‘zoutje’ aan het gerecht geeft.

Neem een grote, oranje pompoen, boen deze schoon en snijd in parten. Verhit boter in een pan en fruit hier in 3 in ringen gesneden rode ui en 2 tenen fijngesneden knoflook in. Voeg de stukken pompoen, 2 theelepels ras el hanout en 6 eetlepels rozijnen toe en bak mee. Voeg 400 ml water toe en laat even sudderen. Voeg na 10 minuten een blik kikkererwten toe en laat dan nog 10 minuten stoven. Rooster een eetlepel sesamzaad in een koekenpan. Schep de tajine in diepe borden en bestrooi met sesam, koriander en blokjes fetakaas.

Vanmorgen hoorde ik Roos Vonk op de radio. Roos is hoogleraar in de sociale psychologie en was ooit een van mijn inspiratiebronnen om psychologie te gaan studeren. Zij vertelt op een leuke manier over allerlei psychologische zaken waar iedereen wel eens mee te maken krijgt. Vandaag mocht ze iets vertellen over, jawel, goede voornemens. Het kwam er op neer dat als je gedrag wilt veranderen, je het eerst gewoon moet doen en daarna pas moet gaan nadenken. Wij zijn er namelijk heel goed in om allerlei excuses te bedenken, waardoor je je gedrag in elk geval vandaag niet zou hoeven te veranderen. Misschien morgen wel. Of volgende maand. Of volgend jaar… Gewoon doen dus, beginnen met sporten, stoppen met roken of beter voor jezelf zorgen.  De zin en het goede gevoel komen later wel.

Dit recept komt van de site  www.deliciouslyella.com. Ella is veganist en eet alleen dingen waar nooit een dier aan te pas gekomen is. Op Instagram zag ik haar foto’s al voorbij komen. Grote kommen vol zwarte bonen, bruine rijst en avocado. En boerenkool. Altijd boerenkool. Steevast vergezeld van teksten als ‘This is so yummy!’ Daar kon ik me dan weer niet zo veel bij voostellen en ze heeft me dan nog nooit weten te verleiden om een recept van haar uit te proberen. Maar vooruit, vandaag heb ik het gewoon gedaan. En weet je wat? ‘So yummy!’

Voor een supersnelle warme hap fruit je in een wok een gesnipperd uitje en twee teentjes knoflook. Voeg een in blokjes gesneden vleestomaat toe en laat even zacht worden. Voeg dan een blik tomatenstukjes toe, een half potje zongedroogde tomaatjes en een blik cannellinibonen. Beetje gedroogde chilivlokken, Provençaalse kruiden, zout en klaar. Lekker met een salade van kort aangebakken boerenkool, avocado, olijfolie, witte wijnazijn, pijnboompitjes en voor de niet veganisten onder ons wat stukjes zachte geitenkaas.

Afgelopen weekend ben ik weer een ervaring rijker en een illusie armer geworden. Je moet weten dat ik enigzins gefascineerd ben door supermarkten. Het liefst buitenlandse supermarkten en dan met name de koekjes- en bakkerijafdeling. Al die verschillende soorten. Ze hebben alleen al 23 soorten chocoladebiscuitjes, allemaal met leuke vrolijke wikkels met een pinguin of een leeuwtje erop. Ik voel me dan echt een kind in een eeehh… snoepwinkel. De Carrefour is helemaal mooi. Een hypermarkt nota bene, een supermarkt in de overtreffende trap waar je naast de gebruikelijke etenswaar ook mountainbikes en opblaasbedden vindt. In mijn fantasie was de Makro het Nederlandse equivalent van de Carrefour. Een supermarktwalhalla waar ik me uren zou kunnen vermaken. Wat was ik blij dat Jochem voor het ondernemerschap koos! Want dat betekende dat wij eindelijk de beschikking zouden krijgen over zo’n felbegeerde Makropas. Mijn enthousiasme werd nog meer aangewakkerd door de Makro-krantjes die we in de brievenbus kregen. Enorme dozen met per stuk verpakte koekjes voor bij de koffie. Een silo kersjes en kikkertjes. Voor een heel voetbalteam aan vlamtosti’s. En dan ook nog badlakens en joggingpakken voor prijzen waar je het zelf niet voor kunt maken. Afgelopen zondag was het zo ver. Het regende. Het was grijs. En bij de Makro was het geen haar beter. Zo mooi als het in de foldertjes van mijn dromen leek, was het bij lange na niet. Om een lang verhaal kort te maken: teleurgesteld verlieten wij het pand. Een illusie armer dus, maar 5 liter Robijn wasverzachter, een kilo dadels en een blok tofu rijker.

Voor een snelle groente roerbak met tofu snijd je de tofu in blokjes en bak je deze in hete (sesam)olie tot de buitenkant kapperig is. Haal de tofu uit de pan en bak in dezelfde pan een rode ui in grove stukken, een flinke hand peultjes of sugersnaps, een rode en een gele paprika beetgaar. Voeg naar smaak sojasaus, sambal en limoensap toe. Rooster  in een droge pan sesamzaadjes lichtbruin en hak wat verse koriander fijn. Schep de groenten in een diep bord en strooi de sesamzaadjes en de koriander eroverheen.

Ik heb weer een zeer vermoeiend weekend achter de rug. Naar het Bloemendaalse strand rijden voor gamba’s en een softijsje met discodip. Langs de Amsterdamse grachten slenteren en Dana International én Conchita Wurst aanschouwen (tenminste, ik denk dat ik ze gezien heb. Al weet je dat door alle lagen make up en hairextensions nooit zeker). Naar het pittoreske Rotterdamse Zevenkamp (alwaar de vleesleverancier als slogan heeft: ‘Nice to meet you, meat to please you’) voor een royale bbq. Voor de deur in de boot hangen met een bakje worst en olijven. En dat bij minstens 25 graden in de zon. Het is wat…

Dit recept is totaal niet vermoeiend om te maken en is lekker snel klaar. En dat is weer fijn na een vermoeiende werkdag na een vermoeiend weekend.

Kook de quinoa volgens de verpakking. Giet kokend water over de diepvrieserwtjes en laat ze zo ontdooien. Snijd een bos radijs in plakjes, snijd een stuk feta in blokjes en hak lekker wat verse munt fijn.  Meng de erwtjes, radijs, feta en munt met extra vierge olijfolie en het sap van een halve citroen. Giet de gare quinoa af en laat even afkoelen. Meng dan de quinoa met de rest. Voeg naar smaak zout en peper toe.

We trappen de week af met een vrolijk recept, vol kleur, geur en smaak. Ondertussen zit ik met een half oog naar een programma te kijken waarin Henk en Ingrid op zoek zijn naar een droomhuis op een Grieks eiland. Alles is helemaal toppie, nou! En die mozaiekjes, absoluut! Tja, soms heb je even wat ongecompliceerd geneuzel nodig als tegenwicht voor al die zware kost die ons de laatste weken allemaal ten deel valt…

Neem 1 aubergine per persoon. Snijd deze in de lengte doormidden en lepel het vruchtvlees eruit. Houd ongeveer een centimeter van de rand over. Giet wat olijfolie over de auberginehelften en leg ze met de snijkant naar beneden op een bakplaat met bakpapier. Schuif dit in een voorverwarmde oven op 200 graden en bak totdat de aubergine zacht en gaar is. Kook couscous volgens de verpakking. Snijd een uitje en een teentje knoflook fijn en fruit dit zachtjes aan. Snijd het vruchtvlees van de aubergine in blokjes en doe dit erbij. Voeg gehalveerde cherrytomaatjes toe en bak zachtjes aan. Doe dan de gare couscous erbij en schep nog eens goed door. Vervolgens meng je er een lepel harissa, een handje rozijnen en fijngehakte geroosterde amandelen doorheen. Haal de aubergines uit de oven en vul ze met de couscous. Maak af met wat verse peterselie en misschien een kneepje citroen.

Dit is typisch zo’n recept waarvan sommige mensen zullen zeggen: ‘Ik ben verdorie toch geen konijn?’  Nu kan ik me dat best voorstellen in dit geval. Want deze salade barst van de knapperige verse groenten en heel veel meer zit er niet in. Maar wat er wel in zit, maakt nou net het verschil tussen konijnenvoer en voer voor gezonde en verstandige mensen met goede smaak. Al zeg ik het zelf…

Snijd een  kleine broccoli en een kleine bloemkool in roosjes en blancheer deze kort, zodat het rauwe er net een beetje af is. Je kunt de groente ook helemaal rauw laten, maar dat vind ik zelf minder lekker. Ondertussen snijd je zo veel rauwe worteltjes als je wilt in dunne plakjes. Laat de broccoli en bloemkool even afkoelen en hak daarna fijn. Dit kan in de keukenmachine, maar zelf aan de slag gaan met een groot mes is eigenlijk veel leuker. Doe alle goenten bij elkaar in een grote schaal en voeg fijngehakte verse peterselie, een flinke hand rozijnen, pompoenpitten en een stukjes zachte geitenkaas toe. Meng alles goed door elkaar. Voor erbij: een dressing van gelijke delen tahin, extra vierge olijfolie en citroensap.

Gevonden op ohsheglows.com.

Soms loop ik door de supermarkt en zie ik zomaar iets liggen dat ik nog nooit gegeten heb,  maar er wel interessant uit ziet. Zoiets belandt dan toch in mijn mandje.  Met het gevaar dat het vervolgens drie weken ligt te rotten in de ijskast, omdat ik geen idee heb wat ik er mee moet. Zo heeft de Chinese tayer, die er uit ziet als een kruising tussen een harige aardappel en een kleine kokosnoot, geduldig liggen wachten op zijn bestemming. Helaas was zijn laatste bestemming de prullenbak. Je schijnt er heerlijke Surinaamse soep mee te kunnen maken, maar dat wist ik toen nog niet. De laatste tijd werd mijn aandacht aangetrokken door een bak met paars-witte miniknolletjes. Meiraapjes. Is er een groente die een gezelligere naam heeft? Ik heb ze gekocht omdat ik ze schattig vond. Deze heb ik alleen niet laten verpieteren in het uienmandje, maar verwerkt in de knolselderijsalade uit het boek ‘Echt eten’ van Jonathan Karpathios.

Snijd een halve knolselderij en vier meiraapjes in kleine blokjes. Blancheer in water met zout tot ze beetgaar zijn. Ondertussen snijd je een paar augurken en een groene appel in blokjes. Meng dit met een klein bekertje creme fraiche, mierikswortel naar smaak, het sap van een halve citroen en peper en zout. Giet de knollen en raapjes af en laat even afkoelen. Meng dan door de appel en augurk. Tot slot wat gehakte walnoten toevoegen. Lekker met een stukje  gebakken zalm.